آنچه على قارى در اين جا اعنى در مرقاة ادعا نموده حسب افادهء خودش باطل و مضمحلست و احدى از عقلا باور نمىتواند كرد كه بعد ثبوت اعلميت جناب امير المؤمنين عليه السّلام از كبار صحابه اعلميت آن جناب از صغار صحابه محل تامل خواهد بود يا اينكه نزد على قارى حضرات ثلاثه كه اين همه جانبدارى و تضجيع و تفريط در اظهار امر حق براى ايشانست داخل كبار صحابه نبودند بالجمله رجوع كبار صحابه در معضلات بسوى جناب امير المؤمنين عليه السّلام و عمل بر فتواى آن جناب در ان معضلات بلا اشكال و اعضال حاسم هر قيل و قال و مثبت اعلميت أبى الائمة الاقيال سلام اللَّه عليه و عليهم ما اتصل النهر بالليال مىباشد و بعد آن سلسله ژاژخاى و يافه‌دراى على قارى از هم مىپاشد و كمال معاندت او با صدق و صواب از قول خودش بر اولى الالباب ظاهر و مستنير مىگردد و حجت تامهء اهل حق باعلاى مراتب انجلا و سفور و اتضاح و ظهور مىرسد اما آنچه على قارى گفته قال الطيبى لعل الشيعة تتمسك بهذا التمثيل ان اخذ العلم و الحكمة منه مختص به لا يتجاوزه الى غيره الا بواسطته رضى اللَّه عنه لان الدار انما يدخل إليها من بابها و قد قال تعالى وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها و لا حجة لهم فيه إذ ليس دار الجنة بأوسع من دار الحكمة و لها ثمانية ابواب پس نقض مفصل و رضّ مكمل اين كلام موهون النظام طيبى در ما سبق بتفصيل جميل ديدى و بكنه سخافت اين تقرير پر تزوير كما ينبغي رسيدى اما آنچه قارى در شرح عبارت صاحب مشكاة رواه الترمذى الخ گفته كه در بعض نسخ ترمذى عن شريكست بجاى غير شريك پس كلام مستوفى متعلق بتغييرات و تحريفات محرفين نسخ ترمذى در ما سبق بجواب قدح نووى مذكور شده و از آن كلام بتفصيل جميل متحقق گرديده كه ارباب تحريف و تلفيف در نسخ ترمذى متعلق بحديث انا مدينة العلم و حديث انا دار الحكمة چها تحريفات كه نكرده و كدام راه حذف و اسقاط و زيادت و اقحام و تغيير و تبديلست كه باقدام جسارت و جرأت نسپرده‌اند ليكن به حمد اللَّه كيد همه ايشان در ضلال و سعى لا طائل ايشان باطل و محال بر آمده و آنچه ترمذى در صحيح خود متعلق بحديثين شريفين ادراجا و اخراجا و تحسينا و تصحيحا افاده نموده در زبر و اسفار محققين كبار مضبوط و موجود و مثبت و مسرودست و بعد ملاحظهء آن بر ناظر بصير امر حق واضح و مستنير مىشود اما آنچه على قارى گفته ثم اعلم ان حديث انا مدينة العلم